KARAHILAL

II. Murad ve Fatih Sultan Mehmed zamanında 22 yıl Türkler arasında esir yaşayan ve sonradan Almanya’ya dönerek hatıralarını bastıran Georg von Mühlenbach, Osmanlı ordusunu daimi surette muzaffer kılan ve devletin muntazam bir şekilde büyümesini sağlayan manevî-ahlakî dinamikleri şöyle tahlil etmiştir:

“Halk, ordularının geçişi sırasında en ufak bir endişe hissetmez. Ordu, geçtiği yerde her şeyi peşin para ile satın alır; hanlarda geceleyen asker, parasını öder. Türk ordugâhına, kızlarına tecavüz edildiği için şikâyete gelen anneler görmek mümkün değildir. Malının asker tarafından yağma edildiğini, hoş olmayan herhangi bir muameleye muhatap olduğunu söyleyerek şikâyete gelen de yoktur. Zira böyle şeyler olmaz. Bu anlayış, Türk ordusunu muzaffer kılmış ve devletini muntazam şekilde büyütmüştür.”

Romanyalı Tarihçi Nicolae Jorga ise aynı mevzuda şu tespit ve müşahedelere yer vermiştir:
“Bir Avrupa ordusunun bir ülkeden geçmesi ülkenin halkı için bir felâket, bir Türk ordusunun geçişi bir saadetti. Halk, Türk ordusunun kendi memleketlerinden geçmesini dört gözle beklerdi; zira zengin Türk ordusu ile geniş ölçüde alışveriş yapardı. Balkanlarda genç Hıristiyan kızları, tek başlarına mal satmak için endişesizce Türk ordugâhına girerlerdi. Belgrad’dan geçerken genç Sırp kızları ordugâha geldiler. En iyi elbiselerini giymişlerdi. Getirdikleri malları birliklerin içine girip sattıktan sonra çekilip gittiler. Hangi yerden geçtiysek köylüler, orduyu sevinçle karşılıyorlardı. Türk askerine bol bol mal satıp çok para kazanıyorlardı. Böyle bir durum Avrupa orduları için tamamen imkânsızdı.”

Haram yemeyen Peygamber Ordusu

__________________
Erken yatana tavuk, Çok çalışana inek, Aklını kullanana çakal, Kıskanmayana domuz denilen bi ülkede insan olmak çok zor.

C.A.N

__________________

*_tuĞra_*

__________________

Resulullah (s.a.v), Ashab-i Kiram�a ��Hangi iman daha güzeldir?�� diye sordu:
Onlar, ��Meleklerin imanı�� diye cevap verdiler.
O, ��Onlar melekut alemini gördükleri halde onların imanında şaşılacak ne var.�� buyurdu.
Sahabe-i Kiram; ��Öyle ise Peygamberlerin imanıdır.�� Dediler.
O:��Onlar Allah�ın hitabını işitiyorlar bunda şaşılacak ne var.�� Buyurdu.
Bunun üzerine Ashab-i Kiram ��Bizim imanımız�� dediler.
Resulullah (s.a.v), ��Siz Beni ve mucileri gördünüz. Sizin imanınızda şaşacak ne var�� buyurdu.
Bunun üzerine Sahabe-i Kiram, ��Ya Resulullah (s.a.v), hangi iman daha güzeldir?�� diye sordular.
ResulAllah (s.a.v), ��Benden sonra gelecek olan ve beyaz bir kâğıt üzerindeki satırlara iman edecek olanların imanıdır.�� Buyurdu.