Rüzgarla yaprak dost oldular. Artik rüzgar savurmuyordu yapragi.

- Söyle dostum nereye istersen oraya götüreyim seni. dedi rüzgar yapraga.

Yaprak düsündü tasindi aklina hiçbir sey gelmedi. Tekrar sordu rüzgar:

- Hadi söyle seni istedigin yere tasiyayim.

Tekrar düsündü yaprak aklina yine bir sey gelmedi...

- Bilmiyorum rüzgar kardes aklima hiçbir sey gelmiyor. Sen söyle? Dedi.

Rüzgar:

- Gidecegin yeri bilmedikten sonra rüzgar dostun olsa neye yarar savrulur gidersin! dedi ve bildigi gibi esti tekrar. Yaprak yine savruldu. Üstelik bu sefer savuran dostuydu.