Varacağımız mezarlık mı, yanımızda götüreceğimiz amelimiz mi mühim?


Soru: Bazı yakınlarımız pahalı semtlerden mezar yeri alıyor, yüklü miktarda harcama yaparak gösterişli mezarlar hazırlıyorlar kendilerine.

Böyle büyük masraflara mal olan mermer mezarların sahibine faydası olur mu? Asıl olan masraflı mezar mı, yoksa oraya götürülecek ihlaslı amel mi? Pahalı mezarlık, gösterişli mezar meselesine nasıl bakmak gerekir?

Cevap: Hepimizce bilinen gerçek odur ki; mezar, ya cennet bahçelerinden bir bahçe yahut da cehennem çukurlarından bir çukur gibi karşılar sahibini. Ancak mezarın sahibini böyle farklı şekilde karşılaması, kabrin bulunduğu semtten, yapısındaki kıymetli mermerlerden kaynaklanmaz. Kabre giren insanın oraya varıncaya kadar yaşadığı günlük hayattan, beraberinde götürdüğü kendi amellerinden kaynaklanır. Bu yüzden, kabrin meşhur bir mevkide olması, falan ve filanların yanında bulunması pek mühim sayılmaz. Çünkü eninde sonunda insan, kendi ameliyle girer kendi kabrine. Semtin ve komşularının kurtarıcılığı söz konusu olmaz kendi amelinin sonucundan. Çünkü "İnsanı kendi ameli geriletirse, nesebi ve yakınları onu ilerletemez!" ikazı vardır hadislerde. Nitekim Efendimiz (sas) Hazretleri, biricik kızı Fatıma validemize, "Kızım sakın Peygamber kızıyım diye bir ihmale maruz kalmayasın. Kim olursa olsun kendi ameliyle muhakeme ve muhasebe olacaktır ahirette!..'' uyarısıyla ölçü vermiştir bizlere..

Bu niçin böyle? Rabb'imiz âdildir de onun için. İnsanları kendi ameliyle muhakeme ve muhasebe eder. Başkasının ne günahını yükletir kendisine ne de sevabını. Herkes kendi amelinin tutsağıdır mezarında. Nitekim Rabb'imiz, "Her nefis kendi kazancının rehinesidir!'' buyurmuştur Müddessir Suresi'ndeki âyetinde.

İsterseniz burada yaşanmış bir mezarlık istiharesi arz edeyim de konu daha net şekilde kalsın hafızalarımızda.

Hacı efendinin biri mutlaka Mekke'de kalmak niyetiyle gider hacca. Ne var ki, bütün ibadetlerini yapıp bitirdiği halde bir türlü hastalanıp da orada kalma ihtimali belirmez. Bu defa aklına koyar ki, bir suç işleyip de orada yakalanıp hapse atılsın, böylece hastalanıp vefat etsin ve oranın mezarlığına konma ihtimali söz konusu olsun. Düşündüğünü yapmak için bir mağazada baktığı eşyalardan bir kısmını çantasına koyarak çalıyor görüntüsü verirken yakalanır. Ancak bir hacının mal çalmasını normal bulmayan mağaza sahibi, işin aslını öğrenmek için soruları sıklaştırınca hacı efendi çözülür: "Ben der burada ölüp buranın mezarlığına konulmak için işledim bu suçu." Mağaza sahibi:

-Efendi der, sen saf birine benziyorsun, senin istiharenden bir işaret çıkabilir. Bu gece yatağına abdestli olarak gir, ya Rab, bana buranın mezarlığına konulma konusunda bir işaret göster, diyerek uyu. Sabah da gel, gördüğün rüyayı anlat.. Söyleneni aynen uygular. O geceki istiharesinde gördüğü rüyayı sabah gelip aynen anlatır. Tabutlar içinde bir kısım cenazeler getirilip buradaki mezarlığa konuldu. Yine tabutlar içerisinde bir kısım cenazeler de buradan alınıp başka yerlere götürüldü. Bu ne demektir anlayamadım, der. Dinleyen zat şöyle yorumlar istiharesinde gördüklerini.

-Tabut içinde gelen cenazeler memleketlerinde ölenler; buraya layık oldukları için getiriliyorlar. Götürülenler de burada ölenler; onlar da oraya layık oldukları için götürülüyorlar. Unutma der, burada ölmekle burada kalınmaz. Orada ölmekle de orada olunmaz. Herkes amelinin gereği ne ise ona göre muamele görür mezarında. Esas mesele, kalacağımız mezarlık değil de yaşadığımız hayat, götüreceğimiz amel meselesidir. Şimdi anladın mı insanı kurtaracak olanın gömüleceği meşhur mezarlık değil de götüreceği güzel ameli olduğunu?

Bana öyle geliyor ki, siz de böyle düşünüyor ve diyorsunuz ki, gerçekten de insanı konulacağı meşhur mezarlık değil, yaşadığı İslami hayatı, yanında götüreceği ihlaslı ameli kurtarır... Ne dersiniz, yanılıyor muyum yoksa?


AHMED ŞAHİN
Zaman
27 Ekim 2010, Çarşamba